obma short history

မိမိကိုယ္ပုိင္ Facebook အေကာင့္ကို Hack ခံရျခင္းမွကာကြယ္ျခင္း Wednesday, Jul 31 2013 Written by အာၾကီး Смесители для душа и ванны Детские игрушки, развивающие игры Print Email မိမိကိုယ္ပုိင္ Facebook အေကာင့္ကို Hack ခံရျခင္းမွကာကြယ္ျခင္း က်ေနာ္တုိ့ဒီရက္ပုိင္းမွာ Virus ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားျပန့္နွံေနျပီး စိတ္ရူပ္စရာေကာင္းေနပါတယ္။ ျပီးေတာ့ နာမည္ျကီး Celebrity ေတြရဲ့အေကာင့္ေတြ Hack ခံေနရတာလည္း ေတြ့ရွိေနရပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးေလးကေတာ့ တင္ျပီးသားပါခင္ဗ်ာ။ အခုက်ေနာ္တုိ့ဆီကို နာမည္ျကီး ေပ့ခ်္ေတြလည္းအဟက္ခံေနရပါတယ္။ ျကိုတင္ကာကြယ္နုိင္ဖုိ့အတြက္ တျခားလူေတြကိုလည္း သတိေလးေ ပးေပးပါဆုိျပီး မက္ေဆ့ေလးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေရာက္ရွိလာတဲ့အတြက္ ထပ္မံတင္ဆက္လုိက္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဒါေျကာင့္ က်ေနာ္တုိ့မိမိတုိ့အေကာင့္ကို မိမိတုိ့ သူမ်ားရန္မွ ကာကြယ္နုိင္၇န္ ေအာက္ပါအခ်က္အလက္ေလးမ်ားအတုိင္း လုိက္နာျကပါရန္ ဒီေဆာင္းပါးေလးအား တင္ျပလုိက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ (၁) မနွိပ္ခင္စဥ္းစားပါ။ မိမိရဲ့ Chat Box or Wall ေပၚျဖစ္ေစ လင့္ေတြတစ္ခါတစ္ေလေရာက္လာတတ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့လည္း ကို္ယ္မတဲ့သူကပုိ့တာ...တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း ကုိ့သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေယာက္ ကပုိ့တာ။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ေနပါေစ.. ပုံမွန္မဟုတ္တဲ့လင့္တစ္ခုလုိ့ကို့စိတ္ထဲကထင္ေနရင္ ဘယ္ေတာ့မွ စူးစမ္းခ်င္စိတ္နဲ့ မနွိပ္လုိက္ပါနဲ့။ အဲဒီလိုလင့္ေတြဟာမ်ားေသာအားျဖင့္ Virus ေတြျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္ အဲဒီ Virus ေတြဟာ ကိ့ုနာမည္ေတြနဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ Wall ေပၚမွာ Post ေတြအလုိအေလ်ာက္ သြားတင္တတ္ပါတယ္။ စသည္ျဖင့္ အႏၱရာယ္ေပးနုိင္ပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ မည္သည့္လင့္မဆုိ မနွိပ္ခင္စဥ္းစားပါခင္ဗ်ာ။ (၂) Strong Password ထားပါ။ မိမိရဲ့ Facebook Password ကိုလြယ္ကူတဲ့စကားလုံးမ်ားျဖင့္မဖြဲ့စည္းထားပါနွင့္။ အနည္းဆုံး စာလုံးေျခာက္လုံး၊ နံပါတ္ေတြ၊ Punctuation Marks ေတြပါ၀င္တဲ့ Password ကိုသာအသုံးျပဳ ပါ။ ျပီးေတာ့ မိမိမွာအေကာင့္ ၂ခုရွိေနတယ္ဆုိရင္ တူညီတဲ့ Password ကိုအသုံးမျပဳဖုိ့လည္းတုိက္တြန္းပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ (၃) မိမိ၏အခ်က္အလက္မ်ားအားသူမ်ားအားဘယ္ေတာ့မွမေပးပါနွင့္။ မိမိ၏ Facebook အခ်က္အလက္မ်ား ဥပမာ gmail account or login info စတာေတြကို မည္သူနွင့္မွ် မမွ်ေ၀ ပါနွင့္။ ျပီးေတာ့တစ္ခါတစ္ေလ Facebook ကေနတစ္ဆင့္ တျခား Website မ်ားကိုသြားရာတြင္ Password အားေနာက္တစ္ခါရိုက္ပါဟု ေတာင္းဆုိျခင္းခံလာရပါက URL bar မွာ facebook.com/ ဆုိတာပါမပါဆုိတာကို စစ္ျပီးမွ ရုိက္သင့္မရုိက္သင့္ စဥ္းစားပါခင္ဗ်ာ။ (၄) www.facebook.com မွာသာ Login ၀င္ပါ။ တစ္ခါတစ္ေလက်ရင္ Hacker ေတြဟာ Facebook Login ေပ့ခ်္အတုနဲ့ အသုံးျပဳေတြကိုလွည့္စားတတ္ပါတယ္။ အဲဒိီအခ်ိန္မွာသာ ကို္ယ္ကရုိက္ထည့္လုိက္ျပီဆုိရင္ ကို့ရဲ့အေကာင့္ဟာ သူတုိ့လက္ထဲေရာက္ရွိသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ Login ၀င္ေတာ့မည္ဆုိလွ်င္ www.facebook.com မွာသာ Login ၀င္ေရာက္ဖုိ့ အျကံျပဳလုိက္ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ (၅) မိမိရဲ့ Browser ကို Update လုပ္ပါ။ ေနာက္ဆုံးထြက္ရွိလာတဲ့ Internet Browser မ်ားဟာ Security Protections ပုိျမင့္ပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ Browser ေတြကို Update လုပ္ထားျခင္းအားျဖင့္ က်ေနာ္တုိ့ မသိတဲ့ လင့္ေတြ Website ေတြကိုသြားမည္ဆုိလွ်င္ ထုိ Browser မွသတိေပးစာမ်ားတတ္ေရာက္လာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ ကိုအသုံးျပဳတဲံ browser ကိုလည္း Update ျပဳလုပ္ဖုိ့မေမ့ပါနွင့္ခင္ဗ်ာ။ (၆) Anti Virus Software မ်ားအသုံးျပဳပါ Viruses and Malware ေတြရန္ကကာကြယ္ဖုိ့ အေကာင္းဆုံးနည္းလမ္းတစ္ခုကေတာ့ Anti virus software ေတြအသုံးျပဳျပီး မိမိတုိ့စက္ကို ကာကြယ္ျကပါခင္ဗ်ာ။ ဒီေလာက္ဆုိရင္ မိမိတုိ့ Facebook အေကာင့္မ်ားအား မည္ကဲ့သုိ့ကာကြယ္ရမည္ဆုိသည္ကို သိရွိသြားျပီဟု ထင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ အားလုံးအဆင္ေျပျကပါေစ။ က်ေနာ္တုိ့ေပ့ခ်္မွတစ္စုံတစ္ခုရသြားသည္ဆုိလွ်င္ေက်နပ္ေနတဲ့ IT4M နည္းပညာ တိုးတက္ျခင္းသည္ ေကာင္းက်ိဳးေလာ ဆိုးက်ဳိးေလာ Tuesday, Jul 23 2013 Written by အာၾကီး Смесители для душа и ванны Детские игрушки, развивающие игры Print Email နည္းပညာ တိုးတက္ျခင္းသည္ ေကာင္းက်ိဳးေလာ ဆိုးက်ဳိးေလာ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ နည္းပညာ တိုးတက္မႈႏွင့္အတူ ေကာင္းက်ဳိးဆိုးက်ဳိးမ်ားလည္း ဒြန္တြဲပါ၀င္လာပါသည္။ မိုဘိုင္းဖုန္းမ်ား လူတန္းေစ့ အဆင္ေျပ လြယ္ကူစြာ ေျပာဆိုႏိုင္ရန္ အတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္မွာ အရစ္က် စနစ္မ်ားျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ရပ္ကြက္အလိုက္ ေက်းရြာအလိုက္ ၿမိဳ႕အလိုက္ နယ္အလိုက္ လူတန္းေစ့ အသံုးျပဳႏုိင္ရန္ စီစဥ္ေပးလာသည္ ကို ေတြ႔ရွိရပါသည္။ ၀ယ္ယူသံုးစဲြႏုိင္ေသာ လူမ်ားကလည္း တစ္အိမ္တစ္လံုးက် ဆိုတာထက္ အိမ္ရွိ လူကုန္ ဖုန္းကိုယ္စီျဖင့္ လူႀကီးမွအစ ကေလးအဆံုး အသံုးျပဳ လာၾကပါသည္။ ဒါေတာင္မွ အိမ္မွာ ေမြးထားေသာ တိရစာၦန္၊ ေခြး၊ ေၾကာင္ မ်ားသည္လည္း စကားေျပာတတ္လွ်င္ ၀ယ္ေပးထားဦးမည္ ထင္ပါသည္။ မိုဘိုင္းဖုန္း မရွိစဥ္က ႀကိဳးဖုန္းမ်ားကို ေငြေၾကး တတ္နုိင္သူမ်ားသာ ႀကိဳးဖုန္း၊ လိုင္းဖုန္းမ်ား သံုးစဲြတပ္ဆင္ အသံုးျပဳၾကသည္။ ေငြေၾကးမတတ္ႏိုင္ေသာ လူတန္းစားမ်ားအတြက္ ယခုအခါ ရပ္ကြက္မ်ားမွ ၁၅၀၀ တန္ဖိုးရွိ ဖုန္းမ်ားကို မဲေပးစနစ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ေပးလာသည့္အတြက္ အလြန္တရာမွ ၀မ္းသာပီတိ ျဖစ္မိပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ျခစားလာသည့္ လာဘ္စားမႈမ်ားသည္လည္း အေငြြ႔အသက္အျဖစ္ အနည္းငယ္ က်န္ရွိေနသည္မွာ အလြန္ပဲ ၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းလွပါသည္။ ျပဳျပင္ေျပာင္း လဲမႈမ်ား လုပ္ေနေသာ ႏုိင္ငံေတာ္ႀကီးအတြက္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းမွ ပါ၀င္ကူညီ အားျဖည့္ေပးဖို႔ လူတိုင္း၊ ေနရာတိုင္းတြင္ လုိအပ္ေန ပါေသးသည္။ ႐ိုးတြင္းခ်ဥ္ဆီ စဲြက်န္ေနသည့္ ျဖတ္စားလဒ္စား စနစ္ဆိုးႀကီးသည္လည္း ပေပ်ာက္သင့္ၿပီလို႔ ထင္ျမင္မိပါသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္၏ အလွည့္က် စနစ္ျဖင့္ ရပ္ကြက္တိုင္းတြင္ မဲေပး စနစ္ျဖင့္ ဖုန္းမ်ား ခ်ေပးမည္ ဆိုသည့္အခါ အမ်ားျပည္သူမ်ား ေျပာမျပတတ္ေအာင္ ၀မ္းသာၾကပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ရပ္ကြက္တုိင္းတြင္ မည္သို႔ မဲေပးစနစ္ က်င့္သံုးသည္ဆိုသည္ ကို မသိရွိႏုိင္ေပမယ့္ အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္ရွိ ပိႏၷဲကုန္း ရပ္ကြက္အတြင္း၏ မဲေပးစနစ္သည္ အလြန္ အံ့ၾသဖြယ္ရာပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ရပ္ကြက္အတြင္း အိမ္ေျခေထာင္ေက်ာ္ရွိရာတြင္ အသုတ္လိုက္ မဲေပးစနစ္ က်င့္သံုးသည္မွာ မွန္ကန္ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေတာ္မွ အမ်ားျပည္သူမ်ား ဆက္သြယ္ေရး လြယ္ကူေစရန္အတြက္ ၁၅၀၀ တန္ဖုန္း အလံုး ခုႏွစ္ဆယ္ကို တတိယအသုတ္တြင္ ခ်ေပးခဲ့ေသာ္လည္း မဲႏႈိက္စနစ္ျဖင့္ ဖုန္းအလံုး ေျခာက္ဆယ္သာ မဲႏႈိက္ေပးခဲ့ၿပီး က်န္ရွိ အလံုးေရ ၁၀ လံုးမွာ ရပ္ကြက္လူႀကီးမ်ားမွ ေ၀ျခမ္းယူပါသည္။ အသုတ္တိုင္း လူႀကီးမ်ားမွ ေ၀ျခမ္းယူေနလွ်င္ အမ်ားျပည္သူမ်ားလက္ထဲသို႔ မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ ဖုန္းမ်ားရရွိၾကပါမည္ကိုလည္း သိခ်င္လွပါသည္။ အမ်ားျပည္သူအတြက္ မဲေပးစနစ္ျဖင့္ ေရြးခ်ယ္လွ်င္ လူတန္းစား အလႊာမခဲြျခားပဲ တန္းတူညီတူ မဲႏႈိက္ စနစ္ျဖင့္သာ ေရြးခ်ယ္သင့္ပါသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္မွ စီစဥ္ေပးေသာသူမ်ား မွလည္း ဖုန္းမ်ားကို ရပ္ကြက္အလိုက္ ခ်ေပးၿပီး ျပန္လည္ စီစစ္သင့္ပါသည္။ ေနာက္ၿပီး ဘယ္လူႀကီး ဖုန္းကို ဘယ္ႏွစ္လံုးခါးမွာ ခ်ိတ္ဖို႔ ရသြားသလဲဆိုတာလည္း သိေစခ်င္ပါ သည္။ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ေစတနာကိုလည္း တန္းတူညီမွ် ျပဳ လုပ္ေဆာင္ ရြက္ ေပးေစခ်င္ပါသည္။ ေနာက္တစ္ခ်က္ ပထမအႀကိမ္ မဲေပါက္ၿပီးေသာ အိမ္ေထာင္စုမွ ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္မံ ေပါက္သည့္အခါ အိမ္တန္းေစ့ ဖုန္းလက္၀ယ္ ရရွိနုိင္မည္ မဟုတ္ေပ။ ဒါေၾကာင့္ အိမ္တိုင္းမွ လူအမ်ားအတြက္ ဖုန္းသံုးစဲြႏုိင္္ေစရန္ အမ်ားျပည္သူမ်ား ကိုယ္စား စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပးပါရန္ ငဲ့ညႇာေသာ အားျဖင့္ သိထားသမွ်ကို ျပန္ လည္ ေျပာျပရျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ေခတ္ကာလ ေရြ႕လ်ားလာသည္ႏွင့္အမွ် ျခင္းဖုန္းမ်ား၊ မုိဘုိင္းဖုန္းမ်ား၊ iPhoneမ်ား၊ iPadမ်ား နည္းပညာမ်ဳိးစံုျဖင့္ ထြက္ရွိလာၾကသလို လူတိုင္း ေနရာတိုင္း အသံုးျပဳလာၾကသည့္ အခါ ကၽြန္မ ျမင္မိသည္မွာ လူအခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီး ေႏြးေထြးမႈမ်ားလည္း တျဖည္းျဖည္း ဆုတ္ယုတ္ေျပာင္းလဲလာသည္ကို ေတြ႔ရွိရပါသည္။ အမ်ားအားျဖင့္ အိမ္မွာေနလည္း ဖုန္းမရွိခဲ့စဥ္က မိသားစုအလိုက္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ရယ္ရယ္ေမာေမာ အနားယူသည့္အခါ ၀ိုင္းဖဲြ႔ စကားေျပာေလ့ရွိပါသည္။ ယခုအခါေတာ့ နည္းပညာ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ၏ အႏွစ္သာရကို ခံစားေနမိပါသည္။ မိသားစု၀ိုင္းဖဲြ႔ စကားေျပာခ်ိန္ထက္ ကြန္ပ်ဴတာ အသံုးျပဳခ်ိန္၊ ဖုန္းႏွင့္ ဂိမ္းကစားခ်ိန္ ၿပီးေနာက္ ဖုန္းႏွင့္ အင္တာနက္အသံုးျပဳခ်ိန္မ်ား ပိုမို အသံုးျပဳ လာျခင္းေၾကာင့္ မိသားစုႏွင့္ ရင္းႏွီး ေႏြးေထြးခ်ိန္ ေလ်ာ့နည္းလာျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ယခုအခါ ေျပာင္းလဲလာေသာ နည္းပညာတိုးတက္မႈ အရွိန္အ၀ါ၏ ေၾကာက္ခမန္းလိလိ အေျခအေနမ်ားကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႔ျမင္ေနရပါသည္။ လမ္းသြားတဲ့အခါ မုိဘိုင္းဖုန္း မ်ား အသံုးျပဳျခင္း ေၾကာင့္ ယာဥ္အႏၲရာယ္ကို မျမင္ႏုိင္ၾကသလို ခင္မင္သူ အခ်င္းခ်င္း လမ္းေတြ႔ရင္ေတာင္ ဖုန္းသံုးေနတဲ့ အတြက္ အခ်င္းခ်င္း ႏႈတ္ခြန္းဆက္ စကား မ်ားေတာင္ ျပန္လည္ မေျပာႏုိင္ၾကေတာ့ေပ။ ဟိုယခင္ အခ်ိန္တုန္းက အင္တာနက္ေပၚကာစတြင္ လူငယ္လူရြယ္မ်ား Chattingတြင္ စီးေမ်ာေနၾကေပသည္။ ယခုအခါမွာေတာ့ ၀က္ဘ္ဆုိက္မ်ားတြင္ အမ်ားအားျဖင့္ Facebook အသံုးျပဳလာၾကသည္မွာ လူငယ္မ်ား အတြက္ စဲြလန္းမႈတစ္ခုပမာ ျဖစ္ေနပါေတာ့သည္။ Facebookလို လူမႈကြန္ရက္ေတြမွာ လူအမ်ား စီးေမ်ာေနၾကသည္မွာ ေရရွည္တြင္ အႏၲရာယ္ရွိလာႏုိင္သည္လား။ ေခတ္မီသူတိုင္း Facebook သံုးသည္လို႔ ေျပာေနၾကသည့္ ေခတ္ႀကီးသို႔ ဆိုက္ေရာက္လာပါသည္။ ဟုိလူ ဘာသံုးလည္း ေမးလည္း Facebook၊ ဒီလူဘာသံုးလည္း ေမးလည္း Facebookသည္သာ အသံုး တြယ္က်ယ္လာသည္ကို ေတြ႔ရွိေနရပါသည္။ Social Networkမ်ားစြာ ရွိသည့္အနက္ Facebook တစ္ခုတည္းသာ စဲြစဲြၿမဲၿမဲ သံုးေနၾကသည္။ Facebook စာမ်က္ႏွာသည္ အေကာင္းအဆိုး၊ အေၾကာင္းအက်ဳိး ေျပာစရာ ေန ရာ ျဖစ္လာပါသည္။ ဒီ Facebookထဲတြင္ အေကာင္းအဆိုး ဒြန္တဲြေနသည့္အတိုင္း ဟုတ္တာေရာ မဟုတ္တာကိုပါ တင္ေနၾကသည္ကို လူအမ်ားက ခ်င့္ခ်ိန္ ယုံၾကည္သင့္ေပသည္။ တစ္ေန႔ထက္ တစ္ေန႔ Facebookမွာတင္ အခ်ိန္ေတြ ကုန္လာၾကပါသည္။ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျပာဆို ေရးသားေနၾကတာ အားလံုးအတြက္ တကယ္ေရာ အက်ဳိးရွိၾကရဲ႕ လား။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျပာဆိုၾကတဲ့ေနရာမွာ အက်ဳိးရွိေအာင္ ေျပာဆိုတာေတြ၊ အက်ဳိးမဲ့ေအာင္ ဒါမွမဟုတ္ သူတစ္ပါးကို ပုတ္ခတ္ေျပာဆိုမႈေတြ ေရးသားလာၾကတာ အနည္းႏွင့္အမ်ား ဟုတ္သည္ေရာ မဟုတ္သည္ေရာ စံုတစ္ကာေစ့ ေရးသားခ်က္မ်ားေၾကာင့္ တစ္ဖက္သူကို ထိခိုက္နစ္နာေစျခင္း၊ ဂုဏ္သိကၡာက်ဆင္းေစျခင္း၊ ဘာသာေရး ပဋိပကၡမ်ား ျဖစ္ေပၚေစျခင္း စတဲ့ လႈံ႕ေဆာ္မႈမ်ားကိုလည္း ျဖစ္ေပၚေစပါသည္။ မိသားစု အမ်ားစုသည္ အျပင္မွာ ရင္းႏွီးေႏြးေထြးမႈထက္ ကြန္ပ်ဴတာ၊ အင္တာနက္ေရွ႕တြင္သာ အခ်ိန္ကုန္လာၾကပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ မိုဘုိင္းဖုန္း အသံုးျပဳမႈ မ်ားလာျခင္းသည္လည္း က်န္းမာေရးကို ထိခိုက္ေစပါသည္။ အၾကားအာ႐ုံမ်ား ထိခိုက္မႈျဖစ္ေစျခင္းအျပင္ အျမင္အာ႐ုံေၾကာပါ ထိခိုက္မႈ ျဖစ္ေပၚ လာပါသည္။ ဒီေနရာမွာ ေျပာစရာရွိလာတာက ကၽြန္မတို႔ ဘေလာဂ့္ စတင္ဖန္တီးခဲ့စဥ္က ဘယ္ေနရာမွာဘဲ ေရးေရး ကိုယ္ေရးေသာစာ ကိုယ္ေျပာေသာ အေၾကာင္းအရာအတြက္ ကိုယ္တိုင္ တာ၀န္ယူႏုိင္ရမည္လို႔ သိထားခဲ့ပါသည္။ ယခုအခါ အြန္လုိင္း ကြန္ရက္ႀကီးသည္ မည္သူေတြက မည္သည့္ေနရာမွ မည္သို႔ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တင္ျပ ေရး သားေနၾကသနည္း၊ ဒီလိုျဖစ္စဥ္မ်ားကို မည္သူက တာ၀န္ယူပါမည္နည္းလို႔ ေမးစရာ ေမးခြန္းမ်ား ထြက္ေပၚလာပါသည္။ ကၽြန္မတို႔ ႏုိင္ငံရဲ႕ လူဦးေရ အမ်ားစုထဲမွ လူနည္းစုသာ အင္တာနက္ကို တြင္တြင္ က်ယ္က်ယ္ အသံုးျပဳခြင့္ ရၾကပါေသးသည္။ အဲဒီ အနည္းငယ္ေလးထဲကမွ အင္တာနက္ေပၚက သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို နည္းပညာ အသံုးျပဳသူ ဘယ္ေလာက္ ရာခုိင္ႏႈန္းက အက်ဳိးရွိစြာ အသံုးခ်ေန ၾကၿပီး ဘယ္ႏွစ္ရာခိုင္ႏႈန္းက ဖြဖို႔အသံုးျပဳေနၾကမည္ ထင္ပါသနည္း။ ယခုအခါ သတင္းရဲ႕ လ်င္ျမန္ေသာ အဟုန္ျဖင့္ မွန္ကန္ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားသာ ၿမိဳ႕ရြာအလိုက္ အတင္းထက္ သတင္းေပးခဲ့လွ်င္ ကၽြန္မတို႔ ႏုိင္ငံသည္လည္း ေျပာင္းလဲမႈ အရွိန္အဟုန္မ်ားစြာျဖင့္ ေခတ္မီ တိုးတက္ေသာ နည္းပညာမ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာမွာ သူမ်ားထက္ ေနာက္မက်ဘဲ အမွန္တကယ္ ေျပာင္းလဲလာမည္ကို မ်က္၀ါးထင္ ထင္ ေတြ ႔ျမင္ႏိုင္ၾကေတာ့မည္ ျဖစ္ေပသည္။ Myanmar ICT အေမရိကန္သမၼတ ဘားရက္အိုဘားမားႏွင့္ သူ၏ ဇနီး မီရွယ္ ႐ိုဘင္ဆင္ အိုဘားမားတို႔၏ ပညာေရးခရီး အေၾကာင္း Friday, Nov 30 2012 Written by သုတ Смесители для душа и ванны Детские игрушки, развивающие игры Print Email အေမရိကန္သမၼတ ဘားရက္အိုဘားမားႏွင့္ သူ၏ ဇနီး မီရွယ္ ႐ိုဘင္ဆင္ အိုဘားမားတို႔၏ ပညာေရးခရီး အေၾကာင္း ဘားရက္ အိုဘားမားသည္ ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးဘဝက အျခားကေလးမ်ားကဲ့သို႔ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနခဲ့ရသည္။ သူ ၂ ႏွစ္ အရြယ္တြင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ကင္ဆက္ျပည္နယ္ ေမြးမိခင္ စတင္လီ အန္းဒန္ ဟမ္ Stanley Ann Dunham ႏွင့္ အာဖရိကတိုက္ ကင္ညာႏိုင္ငံဖြား ဖခင္ ဘားရက္အိုဘားမားစီနီယာ Barack ObamaSr.တို႔သည္ကြာရွင္းျပတ္စဲခဲ့ၾကသည္။ ဘားရက္ အသက္ ၆ ႏွစ္ အရြယ္တြင္ သူ၏ မိခင္သည္ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံသား တစ္ဦးႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့ျပန္သည္။ ဘားရက္တို႔ မိသားစုသည္ အေမရိကန္မွ အင္ဒိုနီးရွားသို႔ ေျပာင္း ေရႊ႕ေနထိုင္ခဲ့ၾကသည္။ မိခင္သည္ ဂ်ာကာတာၿမိဳ႕ရွိ အေမရိကန္သံ႐ံုးတြင္ အဂၤလိပ္ဘာသာ သင္ၾကားေပးခဲ့သည္။ မိခင္သည္ သူမ၏ သားကေလး ဘားရက္ကို အာဖရိကတိုက္သား ဖခင္၏ အစဥ္အလာ ႐ိုးရာကို ဂုဏ္ယူရန္ႏွင့္ ပေထြး၏ အင္ဒိုနီးရွား ယဥ္ေက်းမႈကိုပါ ေလးစား ထိန္းသိမ္းရန္ သင္ေပးခဲ့ သည္။ ထို႔ျပင္ ဟာဝိုင္ရီတြင္ ေနထိုင္ၾကေသာ မိခင္ဘက္မွ အဘိုးအဘြားတို႔၏ ဇာတိနယ္ေျမ ကင္ဆက္ ျပည္နယ္ကိုလည္း အစဥ္ သတိရရန္ မွာၾကားခဲ့သည္။ ေမြးရပ္ေျမ အေမရိကန္ႏွင့္ အစဥ္အျမဲ အဆက္အသြယ္ ရွိေစရန္ ဘာရက္ကို သူ၏ မိခင္သည္ ေန႔စဥ္နံနက္ ၄ နာရီတြင္ ထေစၿပီး အေဝးသင္ သင္တန္းမ်ားမွ အဂၤလိပ္စာႏွင့္ အျခား ဘာသာရပ္မ်ားကို သင္ၾကားေပးခဲ့သည္။ ဘားရက္သည္ စတုတၳတန္းတြင္ အစိုးရေက်ာင္းသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ သူ အသက္ ၉ ႏွစ္ အရြယ္ သို႔ ေရာက္ရွိေသာအခါ အသားအေရာင္ ခြဲျခားေရး မဂၢဇင္းတစ္ခုမွ အျဖစ္အပ်က္ ပံုျပင္ကို ဖတ္႐ႈမိရာ စိတ္ထိခိုက္ျခင္းကို ခံစားရသလို သူ၏ စိတ္တြင္ ႐ႈပ္ေထြးမႈ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဘားရက္သည္ ယခုကဲ့သို႔ ေရးသားခဲ့သည္။ “ယင္းေဆာင္းပါးကို ဖတ္႐ႈအၿပီး ကြ်န္ေတာ္သည္ ခ်ံဳခို တိုက္ခိုက္ျခင္းကို ခံလိုက္ရသလို စိတ္ဓာတ္ ၾကမ္းတမ္း ခဲ့ရသည္။” ထိုအခ်ိန္က သူသည္ ႏႈတ္မွ ဘာမွမေျပာခဲ့ေသာ္လည္း ယင္းေဆာင္းပါးႏွင့္ တကြ ေနာက္ဆက္တြဲ စဥ္းစားမိေသာေမးခြန္း တို႔သည္ သူ႔အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မရ ႏိုင္ေတာ့ေပ။ ဘားရက္ ပၪၥမတန္း ေရာက္ရွိေသာအခါ သူ၏ မိခင္၏ ဒုတိယ အိမ္ေထာင္သည္ ၿပိဳကြဲျပန္သည္။ သူမ၏ ဒုတိယ အိမ္ေထာင္ႏွင့္ ပါရဂူဘြဲ႕တို႔ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံတြင္ ၿပီးဆံုးခ်ိန္တြင္ ဘားရက္ကို ဟာဝိုင္ရီရွိ အဘိုး အဘြားမ်ားထံသို႔ ပို႔ခဲ့ရသည္။ အဘိုးအဘြားမ်ားသည္ ဘားရက္ကို အေကာင္းဆံုး ပုဂၢလိကေက်ာင္းတြင္ ထားေပးခဲ့သည္။ အတန္းသူ အတန္းသားမ်ားသည္ မူႀကိဳတန္း မွစၿပီး အတူေက်ာင္းေနဘက္၊ ခ်မ္းသာ ေသာ မိဘမ်ား၏ သားသမီးမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ဘားရက္သည္ ေနာက္ထပ္ ယဥ္ေက်းမႈ အသိုင္းအဝိုင္း တစ္ခုတြင္ သူ႔ကိုယ္သူ အံဝင္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းရျပန္သည္။ သူသည္ ေပ်ာ္သလိုလို ခံစားရေသာ္လည္း သတၲမတန္း အေရာက္တြင္ “ကေလးဆိုးကေလး” ျဖစ္လာခဲ့ရာ ဆရာ၊ ဆရာမ မ်ားက သူ႔ကို ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေလာက္ ေအာင္ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ အတန္းတူ ေက်ာင္းသားထဲမွ သူ႔ကို အသားေရာင္ ခြဲျခား ေျပာဆိုပါက သူ၏ လက္သီး ဒဏ္ခံၾကရသည္။ အထက္တန္းေက်ာင္းတြင္ ဘားရက္သည္ ေက်ာင္းသားတိုင္းႏွင့္ သင့္ျမတ္ခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္း သူေရးသားခဲ့ သည္မွာ “ကြ်န္ေတာ္သည္ လူျဖဴႏွင့္ လူမည္း ကမၻာႏွစ္ခုတြင္ ကူးခ်ည္သန္းခ်ည္ ေရလိုက္ငါးလိုက္ ေနခဲ့ရင္း တစ္ခုစီတြင္ ကိုယ္ပိုင္ အေျပာအဆို၊ အက်င့္စ႐ိုက္ႏွင့္ ခံယူေသာ အဓိပၸါယ္မ်ား ရွိသည္ကို နားလည္ခဲ့ၿပီး ကမၻာႏွစ္ခုသည္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ တျဖည္းျဖည္း စုစည္းေပါင္းဆံု လာေတာ့သည္။” သူသည္ လူမည္း သူငယ္ခ်င္း မ်ားကို ရွာေဖြခဲ့သည္။ လူမည္း စာေပမ်ား ဖတ္႐ႈခဲ့သည္။ သူ၏ အျဖဴအမည္း ကျပား အေျခအေနႏွင့္ ကိုက္ညီလာေစရန္ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သည္။ သူသည္ အျဖဴအမည္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ဘတ္စကတ္ေဘာကစားျခင္းျဖင့္စိတ္တြင္ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူးခဲ့သည္။ တျဖည္းျဖည္း ဘားရက္သည္ သူ၏ အတြင္းစိတ္႐ႈပ္ေထြးမႈႏွင့္ မေက်နပ္မႈတို႔ တံု႔ျပန္ေသာအားျဖင့္ ေဆးလိပ္ ေသာက္ျခင္း၊ အရက္ေသစာ ေသာက္စားျခင္းအျပင္ မူးယစ္ေဆးပါ သံုးစြဲလာတတ္ေတာ့သည္။ အထက္တန္း ေက်ာင္း ေနာက္ဆံုး ၂ ႏွစ္တြင္ စာေမးပြဲမ်ားတြင္ အမွတ္မ်ား ထိုးက်လာခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္း သူက ယခုလို ေရးသားခဲ့သည္။ “ကြ်န္ေတာ့္ေၾကာင့္ မဟုတ္ဘဲ ခံစားမိေသာ မိမိကိုယ္မိမိ မေက်နပ္မႈမ်ားကို ေျဖေဖ်ာက္ရန္ ကြ်န္ေတာ္သည္ မူးယစ္ေဆးဝါးဘက္သို႔ ဦးတည္လာခဲ့မိသည္။” သူ၏ မိခင္သည္ အင္ဒိုနီးရွားမွ သူ႔ကို မၾကာခဏ လာေရာက္ ေတြ႕ဆံုခဲ့သည္။ အထက္တန္းေက်ာင္း ေနာက္ဆံုးႏွစ္တြင္ သူ၏မိခင္သည္ သူ႔အရင္းႏွီး ဆံုး သူငယ္ခ်င္းထဲမွတစ္ေယာက္ မူးယစ္ေဆးဝါးမႈျဖင့္ အဖမ္းခံရသည္ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး သားငယ္ကို အႀကီး အက်ယ္ဆံုးမစကားေျပာဆိုေတာ့သည္။ ဘားရက္သည္ သူ႔အေမကို ခံမေျပာ။ ကာလီဖိုးနီးယားတြင္ ရွိေသာ ေကာလိပ္သို႔ သြားေရာက္ ပညာသင္ၾကား ရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ပညာကို ေကာင္းစြာမႀကိဳးစား။ ေက်ာင္းတြင္ လူထုအစည္းအေဝး တစ္ခုကို တက္မိရာက သူ႔ကို ေတာင္အာဖရိက၏ အသားေရာင္ ခြဲျခားေရး မူဝါဒအေၾကာင္း ေျပာၾကားရန္ ေတာင္းဆို သျဖင့္ မိန္႔ခြန္း ေျပာၾကား ခဲ့သည္။ ထိုအခါမွစၿပီး သူသည္ ဘဝသစ္ကို အစပ်ိဳးရန္ သႏၷိ႒ာန္ ခ်ခဲ့သည္။ ဘားရက္ သည္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ အေနာက္ဘက္မွ အေရွ႕ဘက္သို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့ၿပီး နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ရွိ ကိုလံဘီယာ တကၠသိုလ္ တြင္ ေက်ာင္းေနရန္ စာရင္းသြင္းခဲ့သည္။ ဘားရက္ အိုဘားမားသည္ သူ၏ဘဝတြင္ ပထမဆံုး အႀကိမ္ အျဖစ္ ပညာကို ႀကိဳးႀကိဳးစားစား သင္ယူခဲ့ေတာ့သည္။ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္တြင္ ဘြဲ႕ရရွိခဲ့ၿပီး စီးပြားေရး လုပ္ငန္းတစ္ခုတြင္ လစာျမင့္မားေသာ အလုပ္ကို ရရွိခဲ့ေသာ္လည္း သူသည္ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕မႈႏွင့္ ေက်နပ္မႈ မရွိသည္ကို ခံစားမိသည္။ အိုဘားမားသည္ သူ႔ဘဝတြင္ ကြက္လပ္ ျဖစ္ေနသည့္ ဟာကြက္ ကို ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္မည့္ အလုပ္အကိုင္ မ်ိဳးကို ရွာေဖြရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။ သူသည္ အလုပ္အကိုင္ေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာ ထဲမွ သူႏွင့္ အံဝင္မည့္ အလုပ္တစ္ခုကို ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့သည္။ ယင္းအလုပ္ မွာ ခ်ီကာဂို ၿမိဳ႕တြင္ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ေဒၚလာ ၁ဝဝဝဝ ရရွိသည့္ လူထုစည္း႐ံုးေရး အလုပ္ Community Organizer ပင္ ျဖစ္ေတာ့ သည္။ ဘားရက္သည္ သူ႔မိခင္ႏွင့္ အဘိုးအဘြားမ်ား၏ ဇာတိနယ္ေျမ ျဖစ္ေသာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ အေနာက္ အလယ္ပိုင္း သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ ေနထိုင္ခဲ့သည္။ ဤေဒသတြင္ အိုးအိမ္အသစ္ ထူေထာင္ၿပီးသူ႔ဘဝကိုအာ႐ံုစူးစိုက္ခဲ့ေတာ့သည္။ ၿမိဳ႕၏ အဆင္းရဲဆံုးေသာ ရပ္ကြက္မ်ားတြင္သံုးႏွစ္ၾကာ အလုပ္လုပ္ကိုင္စဥ္ အဆင္းရဲဆံုး အတန္းအစား၏ မေက်နပ္မႈမ်ား စိန္ေခၚမႈမ်ားႏွင့္ ဥပေဒပိုင္းဆိုင္ရာ မတရားမႈမ်ားကို သိရွိနားလည္ လာခဲ့သည္။ သူသည္ တကၠသိုလ္သို႔ ျပန္လည္ သြားေရာက္ၿပီး ဥပေဒဘြဲ႕ယူကာ ခ်ီကာဂိုၿမိဳ႕သို႔ ေရွ႕ေနတစ္ဦးအျဖစ္ ျပန္လည္ လာခဲ့ရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။ အိုဘားမားသည္ ဟားဗတ္တကၠသိုလ္ ဥပေဒေက်ာင္း Harvard University’s Law School သို႔ ပညာသင္ရန္ ေလွ်ာက္ထားရာ တကၠသိုလ္ ဝင္ခြင့္ ရရွိေတာ့သည္။ ဥပေဒဘြဲ႕ ရရွိၿပီး ေရွ႕ေနအျဖစ္ ခ်ီကာဂိုသို႔ ျပန္လည္ ေရာက္လာေသာအခါ ေဒသခံ အမ်ိဳးသမီး ကေလး မီရွယ္ ေရာ္ဘင္ဆင္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံု ႏွစ္ၿခိဳက္ ခဲ့ၿပီး လက္ထပ္ခဲ့သည္။ မီရွယ္ ေရာ္ဘင္ဆင္ သည္လည္း ဟားဗတ္ ဥပေဒဘြဲ႕ ရရွိသူတစ္ဦးပင္။ လက္ထပ္အၿပီး ဘားရက္အိုဘားမားသည္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ စာေပ သင္ၾကားေရး နယ္ပယ္သို႔ ဝင္ေရာက္ခဲ့သည္။ ခ်ီကာဂို တကၠသိုလ္ ဥပေဒေက်ာင္း University of Chicago Law School တြင္ ၁၂ႏွစ္ၾကာ ဖြဲ႕စည္း အုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒ Constitutional Law ကို သင္ၾကားေပးခဲ့သည္။ သူသည္ စာေပသင္ၾကားျခင္းကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ သလို စာသင္ေကာင္းေသာ ဆရာလည္း ျဖစ္ေပသည္။ အိုဘားမားသည္ သူ၏ အေတြ႕အႀကံဳႏွင့္ ပတ္သက္၍ ယခုလို ေျပာၾကား ခဲ့သည္။ “စာေပ သင္ၾကားေပးျခင္းသည္ လူကို ဖ်တ္လတ္ေစသည္။ ဖြဲ႕စည္း အုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံ ဥပေဒ သင္ၾကားေပးျခင္း၏ ေကာင္းေသာ အခ်က္တစ္ခုမွာ ခက္ခဲေသာ ေမးခြန္းမွန္သမွ် အေမးခံရ သည္။ ဥပမာ၊ ကိုယ္ဝန္ဖ်က္ခ်မႈ၊ လိင္တူ ဆက္ဆံသူမ်ား၏ အခြင့္အေရး အစရွိေသာ ေမးခြန္းမ်ားတြင္ သင္သည္ အျပဳသေဘာဘက္မွေရာ ဆန္႔က်င္ဘက္မွေရာ ေျပာဆိုႏိုင္ရန္ လိုအပ္ေပသည္။” အိုဘားမားသည္ ျပည္နယ္ ဆီးနိတ္သို႔ ေရြးခ်ယ္ျခင္း ခံရေသာအခါ သူစာေပ သင္ၾကားေပးေသာ အတန္းမ်ား ကို တနလၤာေန႔ နံနက္မ်ားႏွင့္ ေသာၾကာေန႔ ညေနမ်ားသို႔ မလႊဲမေရွာင္သာဘဲ ေျပာင္းေရႊ႕သင္ၾကားေပးရေတာ့ သည္။ ယင္းကဲ့သို႔ေသာ ေန႔ႏွင့္အခ်ိန္မ်ားသည္ မည္သည့္ ဆရာ၊ ဆရာမကမွ ျဖည့္စြက္ယူ ေပးလိုေသာေန႔ႏွင့္ အခ်ိန္မ်ား မဟုတ္ေပ။ သို႔ရာတြင္ ပါေမာကၡ အိုဘားမား၏ အတန္းမ်ားသည္ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားျဖင့္ ျပည့္လွ်ံေနတတ္ သည္။ ေက်ာင္းသားတစ္ဦးက ယခုကဲ့သို႔ သတိတရေျပာၾကားခဲ့သည္။ “နံနက္ မိုးလင္းတာနဲ႔ အတန္းဟာ ေက်ာင္းသား အျပည့္ ပါပဲ။” ေနာက္ထပ္ ေက်ာင္းသား တစ္ဦးကလည္း ဤကဲ့သို႔ ေျပာျပသည္။ “သူဟာ တကယ္ ထူးခြ်န္တဲ့ဆရာ တစ္ေယာက္ပါ။ အလြန္သိမ္ေမြ႕တဲ့ ေခါင္းစဥ္ေတြကို တစ္ဦးတည္း ပိုင္ပိုင္ ႏိုင္ႏိုင္သင္ၾကားျပသႏိုင္တယ္။” တတိယတစ္ဦးက အိုဘားမား၏ အတန္းမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေအာက္ပါအတိုင္းသံုးသပ္ခဲ့သည္။ “သူဟာအတန္းထဲက ေက်ာင္းသားတိုင္းရဲ႕ အသံကို ၾကားခ်င္တတ္တယ္။ အကယ္၍ အထင္အျမင္ တစ္ခုခု အေပၚမွာ ေဆြးေႏြး ေျပာဆိုၾကမႈ သိပ္မရွိခဲ့ရင္ သူကိုယ္တိုင္ ဦးေဆာင္ၿပီး သူဘက္ကိုယ့္ဘက္ အျမင္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ အေျခအတင္ ေဆြးေႏြးျပတတ္တယ္။ သူဟာ အေျခအတင္ ေျပာျခင္း၊ စကားနပန္းထိုးျခင္းတို႔ကို အားေပးတယ္ ။ မိမိရဲ႕ ယံုၾကည္မႈကို လက္ေတြ႕ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရန္ လိုအပ္တယ္။ ဒါမွ မိမိ လိုခ်င္တဲ့ အေျပာင္းအလဲ ဆိုတာ ျဖစ္လာမယ္လို႔ ပါေမာကၡ အိုဘားမားက ကြ်န္ေတာ့္တို႔ကို သတိေပးဖူးပါတယ္။” ေက်ာင္းသားမ်ား၏ အေတာ္ဆံုး ဆရာမ်ားစာရင္းတြင္ ပါေမာကၡ အိုဘားမားသည္ အၿမဲတမ္း ပါဝင္ေလသည္။ တကၠသိုလ္မ်ား၏ ဓေလ့ တစ္ခုမွာ အကယ္၍ ဆရာသည္ ၁၅ မိနစ္ထက္ ေနာက္က်လွ်င္ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား မ်ား အတန္းမွ ထြက္သြားခြင့္ ရွိသည္။ တစ္ခါတြင္ ပါေမာကၡ အိုဘားမားသည္ ၄၅ မိနစ္ ေနာက္ က်သည္။ သို႔ေသာ္ တစ္တန္းလံုးရွိ ေက်ာင္းသား အားလံုး သူ႔ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေစာင့္ေနခဲ့ၾကသည္။ ဤကဲ့သို႔ ဆရာအေပၚတြင္ ယံုၾကည္မႈ ျပသခံရေသာ ပါေမာကၡမ်ားဟာ အနည္းငယ္သာ ရွိေပသည္။ သမၼတျဖစ္ရန္ မဲဆြယ္ေဟာေျပာပြဲတစ္ခုတြင္ အိုဘားမားသည္ ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာခဲ့သည္။ “ကေလးတစ္ဦးရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈတြင္ မိဘ သို႔မဟုတ္ ဆရာက အဲဒီကေလးကို တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ မင္းေအာင္ ျမင္မယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္ေအာင္ ေျပာၾကားေပးမႈဟာ အလြန္ အေရးႀကီးပါတယ္။ ကေလးေတြ စာသင္ခန္းထဲ ဝင္လာတဲ့ အခါမွာ သူတို႔ရဲ႕ ဘဝမွာ ေအာင္ျမင္မႈ ကို ဘာက အဆံုးအျဖတ္ေပးသလဲ ဆိုရင္ သူတို႔ရဲ႕ အသားအေရာင္၊ သူတို႔လာခဲ့ တဲ့ေဒသ၊ သူတို႔ရဲ႕ မိဘနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ ခ်မ္းသားဆင္းရဲမႈေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔ရဲ႕ ဆရာဟာ ဘယ္သူလဲ ဆိုတာက အဓိက အဆံုးအျဖတ္ပဲ။ ဆရာဆိုတာဟာ လခနည္းေနပါေစ၊ အလြန္ခက္ခဲတဲ့ ေက်ာင္းျဖစ္ပါေစ၊ ေက်ာင္း သားေတြဟာ ဘယ္လိုဗီဇမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ပါေစ ေတာက္ပတဲ့ ၾကယ္ပြင့္ ကေလးေတြ ျဖစ္လာေအာင္ ႀကိဳးစားမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ိဳး ေမြး တတ္ၾကတယ္”။ ေမာင္ျပည္ေအာင္(ဟားဗတ္တကၠသိုလ္)